آرین پورکوچک، گیلان با حدود ۴۶۵ هزار سالمند بالای ۶۰ سال، معادل ۱۸ درصد جمعیت استان، سالمندترین استان کشور است؛ رقمی که فاصله قابل توجهی با میانگین ۱۲.۱ درصدی کشور دارد.
این وضعیت زمانی جدی‌تر می‌شود که اظهارات رئیس سازمان بهزیستی کشور را کنار آمار گیلان قرار دهیم. سیدجواد حسینی اعلام کرده حدود ۶۰ درصد سالمندان کشور تحت پوشش مستمری نیستند؛ یعنی از هر ۱۰ سالمند، حدود ۶ نفر حقوق بازنشستگی یا مستمری ندارند. همچنین ۲۳.۵ درصد جمعیت فعال کشور به‌نوعی درگیر مسائل مربوط به سالمندان هستند.
در گیلان سال‌هاست نسبت به پیامدهای این روند هشدار داده می‌شود؛ از افزایش بیماری‌های مزمن و نیاز به خدمات توانبخشی و مراقبتی گرفته تا ضرورت راه‌اندازی کلینیک‌های تخصصی سالمندی و تربیت نیروی متخصص.
از سوی دیگر، گیلان تنها با سالمندان بومی خود مواجه نیست و مقصد بخشی از سالمندان و بازنشستگان سایر استان‌ها نیز محسوب می‌شود؛ موضوعی که می‌تواند بار بیشتری بر دوش نظام سلامت استان بگذارد.
اما پرسش جدی اینجاست: استانی که امروز ۱۸ درصد جمعیتش سالمند است، برای فردای سالمندتر خود چه برنامه‌ای دارد؟
هشدارها سال‌هاست مطرح می‌شوند؛ حالا گیلان بیش از هشدار، به برنامه، زیرساخت و متولی مشخص نیاز دارد.
